විමලරත්න කුමාරගම [1919 – 1962] අවුරුදු 43 ජීවත් වුණේ.
වටිනා සටහනක්, ස්තුතියි, නන්දන දැණුමින් සහ රසයෙන් අපව පෝෂණය කලාට.
විමලරත්න කුමාරගම කිවිඳුන් ගේ කවි මෙතෙක් කියවා තිබුනේ සිංහල පෙල පොතේ තිබී හයේ හෝ හතේ පන්තියේ සිංහල පාඩමේදී රස විඳි "ආගන්තුක සත්කාරය" ( 'ගං තුන තුලානේ අලියා වැටුන වැවේ සුන්දර හාමි එතරම් පොහොසතෙකු නොවේ...') පැදි පෙළත්, පසු කලක කියවන්නට ලැබුන "අයියනායක" නම් කවි පෙලත් පමනයි.
කලා විද්යා වානිජ යනාදී වශයෙන් දෘඩ බෙදීම් වලට ලක් කරන ලද පාසැල් අධ්යාපන පද්ධතියක් තුල, අපේ රටේ වටිනා කලා නිර්මාණ බොහෝ දෙනෙක්ට රස වින්දනයට තබා එවැනි නිර්මාණ තිබුනාද කියා වත් නොදන්නා තත්වයක සිටින බවට මාද එක් සාක්ෂියකි. මේ කවි පෙළ කියවන්නට හැකි වුනේ වීරරත්න මහතා ගේ පාඨකයෙක් වූ නිසා පමණි. ඒ ගැන පලමුව ඔබට ඉතාම ස්තූතියි.
අද ජීවිතයේ මුල් වරට කියවූ මේ කවි පෙළ කියවන විට සිත කිලි පොලයි. සඟ සසුන -මේ අන්දමට- "බැබළවූ" "සංඝ පීතෘ වරයනාන් වහන්සේලා" මේ මෑත ඉතිහාසයේ ඇති වූ විවෘත ආර්ථිකය වැනි සමාජ පෙරලි නිසා මෑත කාලයේ ඇති වුන සමාජ පිළිල නොව... අනාදිමත් කාලයක පටන් පැවතී ඇති බව සිතන විට දැඩි කලකිරීමක් දැනේ.
ඔබ තෝරා ගෙන ඇති එක් එක් කවි වලට අද සංග සමාජයෙන් සොයා ගත හැකි, අප කවුරුත් අසන දකින (සමහරුන් විසින් වඳින පුදන) නිදසුන් සිහි වෙයි.
කුමාරගම කිවිඳුන් අද සිටියා නම්...ගොදුරු ගම්මාන වලින් නොයෙක් ආකාරයේ ගොදුරු ගන්නා නොයෙක් ආකාරයේ ඒ සංග මුදලාලිලා ගැන මොන මොන විදියේ කවි එතුමන්ටම ආවේනික වූ ඒ සරල සුගම බස් වහරෙන් ලියනු ඇති දැයි සිතේ.
"...සමිදුගෙ පිහිට මුළු වන්නියට වැද ගතී
කොල්ලෝ සීතලට කහ සිවුරු පෙරවතී."
එදා වන්නියේ සමහර ගැමි දරුවන්
- සීතලට කහ සිවුරු පෙරවුවේ - කටු මැටියෙන් තැනුන ඔවුන්ගේම ගෙවල් තුලදී ද? ඒ නිතර එහි යන එන අයෙක් ඒ ගෙවල් වල තමාගේ කහ සිවුරු තබා ගිහින් නිසාද?
නැතිනම් මේ කියන්නේ දරිද්රතාවය නිසාම කුඩා කල සිටම පැවිදි වී කහ සිවුර පොරවා ගන්නට සිදු වූ අහිංසක දරුවන් ගැනද?
කවියා මෙහිදී පවසන අදහස නිවැරදිව තේරුම් ගන්නට තරම් තම මව්බස ගැන දැනුමක් මට නැති වීම කණගාටුවකි.
කෙසේ වෙතත්, ඒ අර්ථයන් දෙකෙන්ම කියැවෙන සමාජ අහේනිය මොන තරම් ශෝචනීයද!
ඊට අමතරව අද දවසේ මේ රටේ සඟ සසුන "බබළවන" සමහර මහනුන් කහ සිවුරු පෙරවන්නේ බුද්ධ දර්ශනය සහ බුදු රදුන් දේශනා කරන ලද අනන්ත යහ ගුණ තමන්ට සිව්පසයෙන් සලකන බැතිමතුන්ට කියා දෙන්නට නොවේ. ඔවුන් ගැන සිතන විට කුමාරගම කිවිඳුන් ගේ ඉහත කවියට තවත් අර්ථයක් ලැබේ. එනම් එවැනි මහනුන් නම් කහ සිවුරු පෙරවන්නේ හුදෙක් සීතලටම පමනක් බවයි.
මේ කරුණු ගැන විචාරාත්මකව සිතන්නට පොලඹවමින් ඔබ කරන මේ සමාජ මෙහෙවරට වීරරත්න මහත්මයා, ඔබට නැවතත් බොහොම ස්තූතියි!
Has the temple been the same all the way back to 2500 years, or how far back? I am getting goose bumps
Wow :)
සයිමන් නවගත්තේගමගෙ පියා
වටිනා සටහනක්, ස්තුතියි, නන්දන දැණුමින් සහ රසයෙන් අපව පෝෂණය කලාට.
විමලරත්න කුමාරගම කිවිඳුන් ගේ කවි මෙතෙක් කියවා තිබුනේ සිංහල පෙල පොතේ තිබී හයේ හෝ හතේ පන්තියේ සිංහල පාඩමේදී රස විඳි "ආගන්තුක සත්කාරය" ( 'ගං තුන තුලානේ අලියා වැටුන වැවේ සුන්දර හාමි එතරම් පොහොසතෙකු නොවේ...') පැදි පෙළත්, පසු කලක කියවන්නට ලැබුන "අයියනායක" නම් කවි පෙලත් පමනයි.
කලා විද්යා වානිජ යනාදී වශයෙන් දෘඩ බෙදීම් වලට ලක් කරන ලද පාසැල් අධ්යාපන පද්ධතියක් තුල, අපේ රටේ වටිනා කලා නිර්මාණ බොහෝ දෙනෙක්ට රස වින්දනයට තබා එවැනි නිර්මාණ තිබුනාද කියා වත් නොදන්නා තත්වයක සිටින බවට මාද එක් සාක්ෂියකි. මේ කවි පෙළ කියවන්නට හැකි වුනේ වීරරත්න මහතා ගේ පාඨකයෙක් වූ නිසා පමණි. ඒ ගැන පලමුව ඔබට ඉතාම ස්තූතියි.
අද ජීවිතයේ මුල් වරට කියවූ මේ කවි පෙළ කියවන විට සිත කිලි පොලයි. සඟ සසුන -මේ අන්දමට- "බැබළවූ" "සංඝ පීතෘ වරයනාන් වහන්සේලා" මේ මෑත ඉතිහාසයේ ඇති වූ විවෘත ආර්ථිකය වැනි සමාජ පෙරලි නිසා මෑත කාලයේ ඇති වුන සමාජ පිළිල නොව... අනාදිමත් කාලයක පටන් පැවතී ඇති බව සිතන විට දැඩි කලකිරීමක් දැනේ.
ඔබ තෝරා ගෙන ඇති එක් එක් කවි වලට අද සංග සමාජයෙන් සොයා ගත හැකි, අප කවුරුත් අසන දකින (සමහරුන් විසින් වඳින පුදන) නිදසුන් සිහි වෙයි.
කුමාරගම කිවිඳුන් අද සිටියා නම්...ගොදුරු ගම්මාන වලින් නොයෙක් ආකාරයේ ගොදුරු ගන්නා නොයෙක් ආකාරයේ ඒ සංග මුදලාලිලා ගැන මොන මොන විදියේ කවි එතුමන්ටම ආවේනික වූ ඒ සරල සුගම බස් වහරෙන් ලියනු ඇති දැයි සිතේ.
"...සමිදුගෙ පිහිට මුළු වන්නියට වැද ගතී
කොල්ලෝ සීතලට කහ සිවුරු පෙරවතී."
එදා වන්නියේ සමහර ගැමි දරුවන්
- සීතලට කහ සිවුරු පෙරවුවේ - කටු මැටියෙන් තැනුන ඔවුන්ගේම ගෙවල් තුලදී ද? ඒ නිතර එහි යන එන අයෙක් ඒ ගෙවල් වල තමාගේ කහ සිවුරු තබා ගිහින් නිසාද?
නැතිනම් මේ කියන්නේ දරිද්රතාවය නිසාම කුඩා කල සිටම පැවිදි වී කහ සිවුර පොරවා ගන්නට සිදු වූ අහිංසක දරුවන් ගැනද?
කවියා මෙහිදී පවසන අදහස නිවැරදිව තේරුම් ගන්නට තරම් තම මව්බස ගැන දැනුමක් මට නැති වීම කණගාටුවකි.
කෙසේ වෙතත්, ඒ අර්ථයන් දෙකෙන්ම කියැවෙන සමාජ අහේනිය මොන තරම් ශෝචනීයද!
ඊට අමතරව අද දවසේ මේ රටේ සඟ සසුන "බබළවන" සමහර මහනුන් කහ සිවුරු පෙරවන්නේ බුද්ධ දර්ශනය සහ බුදු රදුන් දේශනා කරන ලද අනන්ත යහ ගුණ තමන්ට සිව්පසයෙන් සලකන බැතිමතුන්ට කියා දෙන්නට නොවේ. ඔවුන් ගැන සිතන විට කුමාරගම කිවිඳුන් ගේ ඉහත කවියට තවත් අර්ථයක් ලැබේ. එනම් එවැනි මහනුන් නම් කහ සිවුරු පෙරවන්නේ හුදෙක් සීතලටම පමනක් බවයි.
මේ කරුණු ගැන විචාරාත්මකව සිතන්නට පොලඹවමින් ඔබ කරන මේ සමාජ මෙහෙවරට වීරරත්න මහත්මයා, ඔබට නැවතත් බොහොම ස්තූතියි!
Has the temple been the same all the way back to 2500 years, or how far back? I am getting goose bumps
Wow :)
සයිමන් නවගත්තේගමගෙ පියා